محققان بر اساس تازه ترین تحقیقات خود دریافتند که ورزش شدید خانم‌ها می‌تواند از التهاب پوست و خطر ابتلای آنها به بیماری پوستی پسوریازیس تا 30 درصد کم کند.

خبرگزاری فارس: ورزش شدید خطر ابتلای زنان به پسوریازیس را کاهش می‌دهد

 

به گزارش خبرنگار اجتماعی فارس به نقل از پایگاه اینترنتی هلث دی نیوز، طبق تحقیقات محققان دانشگاه هاروارد به نظر می‌رسد که فعالیت‌های شدید بدنی خانم‌ها خطر ابتلا به پسوریازیس را در آنها کاهش می‌دهد.

طبق گفته محققان، فعالیت شدید بدنی به میزان دو ساعت در هفته می‌تواند به طور بالقوه این خطر را به میزان 25 تا 30 درصد کاهش دهد.

دکتر ابرار قریشی، نایب رئیس بخش پوست در بریگهام و بیمارستان زنان بوستون گفت: از همه جالبتر این یافته است که فعالیت شدید بدنی به کاهش ابتلا به پسوریازیس مرتبط است اما فعالیت فیزیکی کندتر همچون پیاده روی به کاهش خطر ابتلا به پسوریازیس کمکی نمی‌کند.

طبق این تحقیقات که روی تقریباً ۸۶۷ هزار زن انجام شد؛ زنانی که بیشترین فعالیت بدنی را داشتند در مقایسه با زنانی که کمترین فعالیت را داشتند؛ کمتر به پسوریازیس مبتلا شدند.

محققان افزودند: تنها فعالیتهایی نظیر دومیدانی، ایروبیک و حرکات نرمشی به کاهش خطر ابتلا کمک می‌کنند و سایر فعالیتها همچون دویدن آرام، تنیس، شنا و دوچرخه سواری به کاهش خطر ابتلا به پسوریازیس کمکی نمی‌کند.

علاوه بر این، ورزش به کاهش خطر ابتلا به سایر بیماریهایی که ایجاد التهاب می‌کنند همچون دیابت نوع دوم، سرطان کولون، بیماریهای شریان اکلیلی و سرطان سینه نیز کمک می‌کند.

گرین سخنگوی بنیاد ملی پسوریازیس گفت: اخیراً اطلاع پیدا کرده‌ایم که سیگار کشیدن، مصرف زیاد الکل و چاقی می تواند پسوریازیس را وخیم تر کند.

وی افزود: به تازگی تحقیقاتی انجام داده‌ایم که نشان می‌دهد ورزش شدید نقشی مهم در کاهش پسوریازیس ایفا می‌کند.

دکتر روبرت کرسنر،رئیس دانشکده پوست شناسی دانشگاه میامی گفت: ورزش این امکان را برای بیمارانی که به دلیل پیشینه خانوادگی در معرض ابتلا به پسوریازیس هستند فراهم می‌آورد تا کاری برای کاهش این خطر انجام دهند یا آن را به تاخیر اندازند.

وی گفت: ورزش نه تنها به کاهش التهاب کمک می‌کند بلکه می‌تواند به کاهش استرس و افسردگی هم که مرتبط با پسوریازیس است؛ کمک کند.

پسوریازیس یکی از شایعترین بیماریهای پوستی است. تصور می‌شود که این بیماری التهابی مزمن غیر عفونی ناشی از نقص در توارث باشد که موجب تولید بیش از حد کراتین می‌شود. شروع بیماری در هر سنی ممکن است رخ دهد ولی بیشتر بین سنین 15 تا 35 سال شیوع دارد.

پسوریازیس پلاک‌، پسوریازیس خالدار، پسوریازیس معکوس، پسوریازیس قطره‌ای، پسوریازیس پوستولر لوکالیزه، پسوریازیس ناخن و پسوریازیس اریترودرمیک از انواع پسوریازیس هستند.

ضایعات این بیماری به صورت لکه‌های قرمز و برجسته پوستی که با پوسته‌های نقره‌ای پوشیده شده‌اند، ظاهر می‌شود. لکه‌های پوسته دار، ساختمانی از پوست زنده و مرده دارند که خود ناشی از افزایش زیاد میزان رشد و انتقال سلولهای پوستی است.

اگر پوسته‌های روی ضایعه تراشیده شوند، زمینه قرمز تیره با نقاط خونریزی دهنده‌ای ظاهر می‌شود. این لکه‌ها مرطوب نبوده و ممکن است با خارش یا بدون خارش باشند.

نواحی خاصی از بدن که به ابتلای این بیماری تمایل دارند شامل پوست سر، سطوح باز شونده آرنج‌ها و زانوها، قسمت پائین پشت بدن و ناحیه تناسلی است.

از مشخصات پسوریازیس، دو طرفه بودن ضایعات آن است. به طور تقریبی در یک چهارم تا نیمی از بیماران، ناخن‌ها نیز مبتلا می‌شوند.

ابتلای ناخن‌ها موجب گودافتادگی روی آنها، بد رنگی، خرد شدن لبه آزاد آنها و جدا شدن تمام ناخن از بستر آن می‌شود.

وقوع پسوریازیس بر کف دستها و کف پاها می‌تواند باعث جوش‌های چرکی شود.

منبع : خبرگزاری فارس