جام جم آنلاین: تراشکاری یکی از مشاغلی است که در سال‌های اخیر بسیاری از آقایان و البته خانم‌ها به آن علاقه‌مند شده‌اند.

 
 

 آیا از مخاطرات شغلی این حرفه آگاه هستید؟ بدون شک آسیب های چشمی در ردیف متهمان ردیف اول تراشکاری قرار می گیرند؛ چراکه هنگام کار قطعات ریز فلز یا سایر مواد با شتاب زیاد به اطراف پخش می شود و این احتمال وجود دارد که به چشم ها صدمه بزند؛ صدمه ای که با درد، تحریک پذیری و قرمزی شدید و حتی آسیب قرنیه چشم همراه است البته جسم خارجی معمولا با چشم غیرمسلح قابل دیدن است، اما گاهی به حدی کوچک است که در زیر پلک گیر می کند و مراجعه به پزشک، آخرین راهکار درمانی خواهد بود.

این در حالی است که استفاده از عینک مخصوص محافظت کننده چشم، مهم ترین روش پیشگیری از بروز این نوع آسیب هاست.

نفس کشیدن سخته!

در محیط تراشکاری این احتمال وجود دارد که هنگام برش و تراش آهن، چدن، فولاد و... ذرات بسیار ریز فلزات در محیط پراکنده شود و برای مدت کوتاهی در هوا معلق بماند و هنگام تنفس وارد ریه تراشکاران شود و بیماری ریوی ایجاد کند، بنابراین استفاده از ماسک در کارگاه ضروری است.

وقتی پای ایمنی می لنگد

یکی از خطرات مهم تراشکاری، جراحت های ناشی از بریدگی، پاره شدگی و له شدگی دست هنگام کار با دستگاه ها (بویژه ماشین تراش) است. به همین دلیل همه تراشکاران باید هنگام کار حتما لباس کار به تن داشته باشند، از پوشیدن لباس های آستین بلند گشاد و به دست داشتن انگشتر، دستبند، ساعت و... خودداری کنند و حتما دستکش مخصوص بپوشند.

خطری به نام گرما و سرما

خطر مکانیکی سطوح سرد و داغ که عامل شوک نیز نامیده می شود، از جمله عواملی است که سلامت تراشکاران را تهدید می کند؛ البته این خطر ناشی از اختلاف درجه حرارت با افزایش فاصله، عایق کردن یا ساخت حصار دور دستگاه مکانیکی مربوط قابل پیشگیری خواهد بود.

موقعیت ثابت ممنوع!

تراشکاران براساس نوع شغلشان مجبورند ساعت ها در یک موقعیت ثابت کار کنند و به همین دلیل در معرض بیماری های اسکلتی و عضلانی بویژه آرتروز و کمردرد و گردن دردهای مزمن و همچنین واریس قرار می گیرند.

به همین دلیل به تراشکاران توصیه می شود هر 20 دقیقه تا نیم ساعت یک بار وضع بدنی شان را تغییر دهند و هر یک ساعت یکبار هم به مدت سه تا پنج دقیقه بنشینند یا نرمش های سبک انجام دهند.

در عین حال باید میز کار را در ارتفاع آرنج تنظیم کنند، صندلی کارشان قابلیت تنظیم پشتی و ارتفاع داشته باشد، از ایستادن های طولانی مدت بپرهیزند و در حالت ایستاده از زیرپایی استفاده کنند.

همچنین تراشکاران برای پیشگیری از آسیب کمر باید ابزار و مواد مورد نیازشان را تا حد امکان در دسترس و در حد ارتفاع کمر قرار دهند تا هنگام کار مجبور به خم و راست شدن های مداوم نباشند و برای حمل و جابه جایی وسایل سنگین نیز حتما از ابزارهای مکانیکی مخصوص مانند پالت تراک، جرثقیل سقفی و... کمک بگیرند تا دچار آسیب های فیزیکی نشوند.

علیرضا مختاری - تراشکار