استفاده از داروهای قلبی و کلیوی موجب خشکی بینی و گلو می شود
یک متخصص گوش ، حلق و بینی و جراحی سر و گردن گفت : استفاده بیماران از داروهای قلبی و کلیوی موجب خشکی بینی و گلومی شود و آنها را نسبت به بیماری ها آسیب پذیر می کند.
دکتر 'محمد حسن عامری ' در گفت و گو با خبرنگار علمی ایرنا افزود: علاوه براین بسیاری از داروهای ضد اضطراب ، قرص های ضد بارداری و برخی از داروهای ضد فشار خون باعث افزایش احتقان بینی می شوند.
وی خاطرنشان کرد : قطره های چشمی نیز چون به همراه اشک به درون بینی وارد می شوند بر روی وضعیت بینی اثرمی گذارند . بنابراین افراد در صورتی که بینی آنها خشک می شود می توانند از مرطوب کننده هایی مثل سرم شست وشو ، قطره کلرور سدیم و یا اسپری شست و شو استفاده کنند .
این عضوانجمن جراحان گوش ، حلق و بینی افزود: انواع دکونژستانهای بینی مثل قطره فنیل افرین و نفازولین را نباید به مدت طولانی استفاده کرد چرا که در این صورت بینی به این داروها عادت می کند از این رو تا هنگامی که از آنها استفاده شود بینی باز خواهد بود و به محض برطرف شدن اثر دارو ، بینی کاملا گرفته (کیپ ) می شود .
وی خاطرنشان کرد : گرفتگی بینی در هنگام پرواز با هواپیما نیز رخ می دهد زیرا سیستم تهویه هوای داخل هواپیما باعث به گردش در آوردن مکرر ذرات معلق در هوا می شود و بینی خشک نسبت به میکروب های موجود در هوا آسیب پذیرتراست از این رو افراد در هنگام مسافرتهای هوایی طولانی می توانند با استفاده از قطره یا اسپری کلرورسدیم بینی خود را مرطوب نگه دارند .
عامری گفت : اسپری های بینی برخلاف اسپری های دهانی که وقتی وارد ریه می شوند به میزان زیادی جذب خون می شوند، چندان جذب نمی شوند. بنابراین هنگام استفاده از اسپری بینی باید سعی شود این داروها به سمت دیواره های داخل بینی اسپری شوند زیرا اسپری کردن آنها به وسط بینی باعث خشکی بیشتر می شود .
این متخصص گوش ،حلق و بینی یادآور شد : آنتی هیستامین ها برای رفع عطسه ، خارش بینی و آبریزش بسیار موثرند اما بر روی احتقان بینی حداقل در کوتاه مدت اثری ندارند .
وی افزود : این در حالی است که اکثر آنتی هیستامین ها باعث خواب آلودگی ، کاهش عملکرد مژکهای داخل بینی و غلیظ تر شدن ترشحات بینی می شوند که دو عامل اخیر خود منجر به باقی ماندن طولانی تر میکروب و ذرات حساسیت زا در داخل بینی می شوند .
عامری اظهار داشت : در حال حاضر آنتی هیستامین های جدید به بازار آمده اند که علایم خواب آلودگی و مضرات آنها به حداقل رسیده است ولی اثر دارویی آنها نیز به شدت آنتی هیستامین های اولیه نیست و ممکن است علایم حساسیت دیرتر بهبود یابد.
وی خاطرنشان کرد : دکوونژستانها مثل پسودوافدرین ها باعث می شوند که انسداد و احتقان بینی سریع بر طرف شود اما بر روی عطسه تاثیر ندارند. استفاده از این داروها نیز عوارضی مثل خشکی دهان، اضطراب و بی خوابی را ایجاد می کنند، بنابراین دارو درهر فرد باید دوزی استفاده شود که ضمن باز کردن بینی منجر به بروز این عوارض در فرد نشود .
منبع : ایرنا
نظرات ()
دیابتی ها مراقب نارسایی کلیه باشند
بیماران دیابتی حدود 3 تا 5 سال پس از شروع بیماریشان، امکان دارد دچار عوارض کلیوی شوند. البته این عوارض کلیوی فقط در 40 درصد از بیماران ایجاد میشود و آن هم در کسانی است که قند خونشان را کنترل نمی کنند.
در دیابت ، عروق خونی کوچک آسیب می بینند. وقتی عروق خونی کلیه ها آسیب می بینند ، کلیه های شما نمی توانند خون تان را به خوبی تصفیه کنند. در نتیجه بیشتر از آنچه که باید ، آب و نمک در بدن تان جمع می شود و باعث افزایش وزن و تورم قوزک پا می گردد. ممکن است پروتئین در ادرارتان ظاهر شود .
دیابت همچنین ممکن است به سیستم عصبی بدن تان آسیب برساند. این امر می تواند باعث اشکال در تخلیه مثانه بشود. فشار حاصل از پر بودن مثانه می تواند به کلیه ها پس زده و به آنها آسیب برساند. همچنین اگر ادرار به مدت طولانی در مثانه بماند می تواند باعث ایجاد عفونت شود، چون باکتری ها در ادراری که حاوی مقدار زیادی قند است، به سرعت رشد می کنند .
حدود 30 درصد بیماران مبتلا به دیابت نوع یک و 10 تا 40 درصد بیماران مبتلا به دیابت نوع دو در صورت عدن کنترل قند خون، دچار نارسایی کلیه خواهند شد.
زودرس ترین علامت بیماری کلیوی ناشی از دیابت ، آلبومینوری یعنی افزایش ترشح آلبومین در ادرار است.
در مراحل ابتدایی بروز عوارض کلیوی ناشی از دیابت، آلبومین که نوعی پروتئین است در ادرار دیده میشود و این افزایش دفع آلبومین، بسیار جزیی است و در حد 30 تا 300 میلیگرم در ادرار بیست و چهار ساعته می باشد. با روشهای آزمایشگاهی معمول این میزان دفع کم آلبومین قابل اندازهگیری نیست و برای اندازهگیری این مقدار کم آلبومین در ادرار باید حتما درخواست میکروآلبومینوری یا تشخیص دفع آلبومین در مقادیر کم و با روشهای خاص آزمایشگاهی نمود.
در مراحل بعدی، یعنی وقتی بیماری کلیوی پیشرفت کرد یا بهتر بگوییم وقتی دیابت کنترل نشده آسیب بیشتری به کلیهها وارد کرد، دفع آلبومین هم بالا میرود و به بیش از 300 میلیگرم در ادرار بیست و چهار ساعت میرسد و ممکن است حتی تا چند گرم در روز هم دیده شود و به تدریج در طی سالهای بعدی در صورت کنترل نشدن دیابت، به نارسایی کلیهها منجر شود.
وقتی کلیهها نارسا شوند، در واقع اوره و کراتینین خون بیمار افزایش مییابد و فعالیت کلیهها برای دفع سموم بدن کاهش مییابد و رفتهرفته به جایی میرسد که در اثر ناکارآمدی کلیهها و نارسا شدنشان، فرد نیازمند دیالیز و پیوند کلیه میگردد. این وضعیت زمانی اتفاق می افتد که فقط 10 تا 15 درصد کلیه های بیمار کار می کنند. فاصله زمانی معمول بین شروع آسیب کلیوی ناشی از دیابت و نارسایی پیشرفته کلیه حدود 5 تا 7 سال است .
تاکید و توصیه پزشکان بر این است که افراد مبتلا به دیابت حتما حتما قند خون خود را تحت کنترل داشته باشند و با این کار از بروز عوارض دیابت جلوگیری کنند.
بد نیست بدانید در مرحله دفع آلبومین به مقدار کم (میکروآلبومینوری) امکان دارد مشکلات و نوسانهای فشار خون در افراد به وجود آید. به وجود آمدن فشار خون در بیماران دیابتی نوع یک میتواند پزشک را متوجه درگیری احتمالی کلیهها کند.
اگر درمان را زود شروع کنیم و در مرحله میکروآلبومینوری متوجه مشکل شویم، میتوانیم از پیشرفت ضایعات کلیوی جلوگیری کرده و یا سیر آن را بسیار کند کنیم. پس علاوه بر قند خون باید فشار خون خود را به طور دقیق کنترل کنید.
هدف پزشکان این است که فشار خون در بیماران دیابتی به عدد کمتر از 13 روی 8 برسد. اگر دفع آلبومین (آلبومینوری) زیاد باشد حتی باید فشار خون را به کمتر از 12 روی 75 رساند. فشار خون بالاتر از این اعداد میتواند به بدتر شدن ضایعات کلیوی منجر شود.
برای ثابت نگه داشتن فشار خون شما در این مرحله امکان دارد برایتان داروهایی مانند کاپتوپریل و انالاپریل تجویز شود که این داروها علاوه بر فشارخون، بر دفع آلبومین کلیهها نیز موثرند. پس لطفا از این که پزشک شما چنین داروهای فشارخونی را تجویز میکند، در حالی که شما افزایش فشارخون ندارید، تعجب نکنید و خودسرانه مصرف آنها را کم و زیاد یا قطع ننمایید.
منابع :
- هفته نامه سلامت ، شماره 268
- سایت پارسی طب
سنگ کلیه
سنگ کلیه چیست؟ چه کسانی مبتلا به این بیماری می شوند؟ چه کاری می توان برای بهبود آن انجام داد؟
این بیماری از سال های بسیار دور در بدن انسان وجود داشته. نمونه های سنگ کلیه حتی در مومیایی های مصر باستان نیز یافت می شود. خوب، سنگ کلیه چیست؟ و راه حل موثر در پیشگیری از آن چه می باشد.
سنگ کلیه از مواد مختلفی تشکیل می شود و و اشکال و سایزهای متفاوتی دارد (می تواند به صورت یک رشته موی میکروسکوپی باشد و یا آنقدر بزرگ شود که تمام کلیه را فرا بگیرد). در سه حال متفاوت شیمیایی موادی که در ادرار وجود دارند در هسته مرکزی کلیه جمع شده و باعث رشد سنگ می شوند. تقریبا در حدود 80% از سنگ های کلیه از طریق ادرار دفع می شوند. اما اگر سنگ بیش از اندازه بزرگ باشد در درون کلیه باقی مانده و محل خروج ادرار را مسدود می کند. برای بهبود حال بیمار باید از معالجات پزشکی کمک گرفت.
چه چیز باعث بروز سنگ کلیه می شود؟
مجمع پزشکی تا کنون به هیچ گونه توضیح مستدلی در این زمینه دست نیافته است. اما گفته می شود که اختلات متابولیسمی، مواد معدنی، کالبدی، در این امر نقش مهمی را ایفا می کنند. تا حدودی به اثبات رسیده است که مسائل ژنتیکی نیز در این امر دخیل هستند. طرز زندگی نیز بر روی بروز بیماری تاثیر می گذارد. محل زندگی بیمارانی که دارای سنگ کلیه هستند معمولا در قسمت هایی با هوای گرم و مرطوب است تا هوای سرد. همچنین افرادی که تحرک کمی دارند بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به این بیماری قرار می گیرند. رژیم غذایی نیز یکی از عوامل کلیدی به شمار میرود. غذاهای پر چاشنی مثل کاری و فلفل نیز خطر ابتلا به بیماری را افزایش میدهند. این امر از طریق مشاهده آداب غذایی فیجی قابل اثبات می باشد. افراد این منطقه معمولا از خوراک های بی طعم و شیرین استفاده می کنند به همین دلیل بیماری سنگ کلیه به ندرت در آنها دیده می شود. اما اغلب افراد هندوستانی که معمولا از غذاهای تند و کاری دار استفاده می کنند معمولا از بیماری سنگ کلیه رنج می برند.
در این قسمت راه هایی برای جلوگیری از سنگ کلیه را به شما معرفی می کنیم:
1- نوشیدن آب فراوان به ویژه در آب و هوای مرطوب. سعی کنید روزی 8 لیوان آب بنوشید.
2- اگر شما زندگی بی تحرکی دارید سعی کنید کمی ورزش کنید، از راه رفتن در حوالی خانه شروع کنید و رفته رفته میزان تحرک خود را افزایش دهید.
3-میزان مصرف روزانه خود را از لبنیات بیشتر کنید و مصرف غذاهای فلفلی را نیز کاهش دهید. همچنین از غذاهای حاوی کاری و چاشنی بیش از اندازه نیز خود داری کنید.
کارشناسان اثبات کرده اند که می توان از طریق مصرف خوراکی اکسید منیزیم به همراه ویتامین B6 پیشگیری کرد. البته مصرف این دارو باید تحت نظر پزشک معالج انجام پذیرد. مصرف فسفات و آنتی بیوتیک ها نیز باید زیر نظر پزشک انجام پذیرد.
تا پیش از سال 1980 برای برداشتن سنگ کلیه از عمل های جراحی ماژور استفاده می شد. اما پیشرفت های پزشکی موجب شده است که در چند سال اخیر دیگر نیازی به این کار احساس نشود. درمان از طریق اشعه های آلترا سونیک ( فراصوتی) این امکان را فراهم میسازند که با کمی شکاف سنگ کلیه از میان برود. امواج اکستراکورپوریل نیز برای شکستن سنگ کلیه استفاده می شوند که در این صورت دیگر هیچ گونه نیازی به جراحی و بریدگی نمی باشد.
پیشرفت های پزشکی استرس مداوای سنگ کلیه را تا حد بسیار زیادی کاهش داده است. اگرچه بهتر است که سعی کنیم تا جایی که ممکن است از ابتلا به این بیماری پیشگیری کنیم. همچنین سعی کنید تا میزان کافی آب بنوشید. آیا درمانی از این ساده تر وجود دارد؟
